اما به زودى به آنها گفته مىشود : « امروز يك بار » وا ثبورا « نگوئيد ، بلكه بسيار ناله » وا ثبورا « سر دهيد » ( * ( لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً ) * ) . و در هر حال اين ناله شما به جايى نخواهد رسيد و مرگ و هلاكى در كار نخواهد بود ، بلكه بايد زنده بمانيد و مجازاتهاى دردناك را بچشيد . اين آيه در حقيقت شبيه آيه 16 سوره طور است كه مىفرمايد : اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ : « در آتش دوزخ بسوزيد مىخواهيد شكيبايى كنيد يا نكنيد ، براى شما تفاوتى نمىكند ، شما جزاى اعمال گذشته خود را مىبينيد » . در اينكه گوينده اين سخن با كافران كيست ؟ قرائن نشان مىدهد فرشتگان عذابند چرا كه سر و كارشان با آنها است . و اما اينكه چرا به آنها گفته مىشود يك بار وا ثبورا نگوئيد ، بلكه بسيار بگوئيد ، ممكن است به خاطر اين باشد كه عذاب دردناك آنها موقتى نيست كه با گفتن يك « وا ثبورا » پايان يابد ، بلكه بايد در طول اين مدت همواره اين جمله را تكرار كنند ، بعلاوه مجازات الهى درباره اين ستمگران جنايتكار آن چنان رنگارنگ است كه در برابر هر مجازاتى مرگ خود را با چشم مىبينند و صداى وا ثبورا ايشان بلند مىشود و گويى مرتبا مىميرند و زنده مىشوند . سپس روى سخن را به پيامبر ص كرده دستور مىدهد آنها را به يك داورى دعوت كند ، مىفرمايد : « بگو آيا اين سرنوشت دردناك بهتر است ، يا بهشت جاويدانى كه به پرهيزكاران وعده داده شده است ؟ بهشتى كه هم پاداش اعمال آنها است و هم جايگاه و قرارگاهشان » ( * ( قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَمَصِيراً ) * ) .